Stablecoins zijn het meest gebruikte deel van de cryptomarkt. Op exchanges vervangen ze de dollar of euro, in DeFi zijn ze de basis voor leningen, en in sommige landen beschermen ze tegen inflatie van de eigen munt.
Of een stablecoin zijn koers houdt, hangt af van de dekking en van de vraag of je de uitgever kunt vertrouwen. Er zijn voorbeelden genoeg waarin dat misging.
Hoe stablecoins gedekt zijn
De grote stablecoins, USDT van Tether en USDC van Circle, zijn gedekt met contant geld en kortlopende staatsobligaties. Voor elke uitgegeven token hoort een dollar in reserve te liggen. Daarnaast bestaan stablecoins die met meer crypto dan nodig gedekt zijn, zoals DAI, en algoritmische modellen.
Als de koppeling breekt
In mei 2022 stortte de algoritmische stablecoin TerraUSD (UST) in. Hij was niet gedekt door reserves, maar door een ruilmechanisme met de token LUNA. Binnen enkele dagen verloren beide vrijwel al hun waarde. Sindsdien gelden ongedekte modellen als extra riskant.
Stablecoins onder MiCA
Sinds 30 juni 2024 gelden in de EU de MiCA-regels voor stablecoins. Ze maken onderscheid tussen e-geldtokens, gekoppeld aan één munteenheid, en tokens die naar meerdere activa verwijzen. Wie zulke tokens in de EU uitgeeft, heeft een vergunning nodig en moet de reserves gescheiden bewaren. Verschillende platforms hebben stablecoins zonder vergunning, waaronder USDT, voor Europese klanten beperkt.
Euro-stablecoins
De markt wordt gedomineerd door de dollar, maar er bestaan ook euro-stablecoins, zoals EURC van Circle. Voor gebruikers in Nederland zijn ze handig als je geen wisselkoersrisico wilt lopen.